OUDENAARDE

Verticale scheidingslijn

De stad ligt in Oost-Vlaanderen, aan de Schelde. Vaak de parel van de Vlaamse Ardennen genoemd. Van de 15e tot de 18e eeuw, en met name in de 16e eeuw, stond de stad bekend om haar tapijtproductie. De bijzondere schat van Oudenaarde is het prachtige stadhuis, gebouwd in de Brabantse gotische stijl door de Brusselse architect Hendrik van Pede tussen 1527 en 1537.

Kerk van St. Walburga, Oudenaarde, foto. P.M

De stad werd rond de 11e eeuw gesticht. In 1030 bouwde graaf Boudewijn IV de Baard van Vlaanderen hier een vesting, die de stad na de Slag bij Bouvines in 1214 verloor. Door de eeuwen heen ontwikkelde de weefindustrie zich in de stad, wat bijdroeg aan de groei en welvaart van Oudenaarde. De bloeiperiode van de tapijtproductie bereikte zijn hoogtepunt in de 16e eeuw. Toen werd het prachtige stadhuis met klokkentoren gebouwd en de Sint-Joriskerk. Walburga. De beeldenstorm van 1566 veroorzaakte veel verwoesting in kerken.

In 1522 verbleef keizer Karel V in de stad en had een affaire met Johanna van der Gheynst, de dochter van een tapijtmaker. Uit deze verbintenis werd de halfzus van Filips II, Margaretha van Parma, geboren, die later regentes van Nederland werd. In de 16e en 17e eeuw werd de stad verschillende keren aangevallen door de Fransen, en in 1708 vond een van de grootste veldslagen van de Spaanse Successieoorlog plaats nabij de stad. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de stad zwaar verwoest.

Stadhuis van Oudenaarde met Belfort - UNESCO-erfgoed

Het schitterende stadhuis is het werk van architect Hendrik van Pede. Het gebouw werd gebouwd tussen 1526 en 1537 op de plek van een oud huis van lekenrechters uit de 13e eeuw. De voormalige lakenhal, gebouwd in de 14e eeuw, is nu een soort uitbreiding aan de achterzijde van het stadhuis, waarvan de harmonieuze structuur het centrale plein van de stad domineert. De bouw van het stadhuis werd in korte tijd voltooid, wat aanzienlijk bijdroeg aan de esthetische eenheid van het gebouw, dat een van de mooiste voorbeelden van Brabantse gotiek in België is.

Boven de arcade met zijn gewelfde plafond bevindt zich een rijk versierde gevel met spitsboogvensters, gescheiden door nissen die, hoewel bedoeld voor beelden, leeg blijven. Het geheel wordt bekroond door een steil dak, omgeven door een opengewerkte borstwering.

Op Bovenaan de centrale klokkentoren met drie terrassen bevindt zich een stenen kroon die een verguld beeldje van Hans draagt - een legendarische krijger, oudste inwoner en verdediger van Oudenaarde. De kroon op de toren en de dubbele adelaars boven de zolderramen zijn een eerbetoon aan Oudenaardes beroemde bezoeker, keizer Karel V, die enkele jaren voor de aanvang van de bouw de stad bezocht en een affaire begon waaruit Margaretha van Parma, later regentes van Nederland, voortkwam.

Museum, Oudenaarde

In het stadhuis bevinden zich prachtig versierde kamers met gotische open haarden, muurschilderingen en werken van Vlaamse meesters uit de school van Adrien Brouwer, de beroemdste schilder van Oudenaarde. De lakenhal uit de 14e eeuw, die aan de achtergevel van het stadhuis is gebouwd, herbergt een museum gewijd aan de kunst en geschiedenis van wandtapijten, waar Oudenaarde beroemd om was. Een rijke collectie zilverwerk en antieke meubels is hier ook te bezichtigen.

Kerk van St. Walburga, Oudenaarde

Kerk van St. Walburga

De majestueuze kerktoren domineert Ourenaarde. De eerste vermelding van de collegiale kerk dateert uit de eerste helft van de 11e eeuw. In 1150 werd de kerk herbouwd na de brand van 1126.

Deze prachtige collegiale kerk bestaat uit twee kerken die met elkaar verbonden zijn. De verbinding loopt tussen het koor en het transept. Het koor is bijna een kerkzaal op zich. Plannen uit de 15e eeuw voor de bouw van de kerk bewijzen dat deze nooit is voltooid.

De kerk bestaat uit een 13e-eeuws koor, gebouwd in de vroeggotische stijl, van kalksteen uit de omgeving van Tournai, en een toren en zijbeuken van zandsteen, die voorbeelden zijn van de 15e-eeuwse Brabantse gotiek.

In 1406 werd er een apsis aan de kerk toegevoegd ter ere van Jan zonder Vrees, hertog van Bourgondië. Als de kerk volgens het 15e-eeuwse plan was voltooid, zou ze een deel van het centrale plein hebben besloegen. In 1414 werd besloten de kerk te herbouwen, maar de uitvoering van deze ambitieuze plannen werd in 1534 om financiële redenen stopgezet. In 1620 werd de machtige gotische toren bekroond met een barokke spits, die Ontworpen door Simon de Pape. De torenspits brandde in 1804 af.

De kerk telt veertien kapellen. De afzonderlijke kapellen zijn gewijd aan heiligen die verschillende kenmerken vertegenwoordigen. Daarom hebben we hier een kapel. ambachtslieden wiens beschermheilige Sint is. Jozef, de kapel van de vrijmetselaars (St. Johannes de Doper), of de Kapel van de Touwmakers (St. Maria Magdalena). Drie eeuwen lang was Oudenaarde het centrum van de tapijtproductie, vandaar dat de belangrijkste kapel in de Sint-Tapiskerk hier is gevestigd. Walburga, destijds het centrum van het religieuze leven van tapijtwevers, is de kapel. toegewijd Heilige Barbara, patrones van de wevers.

In de collegiale kerk is niets meer te vinden van de middeleeuwse inrichting. Tijdens de beeldenstorm van 1566 werd alles verwoest. Sporen van hun activiteiten zijn direct zichtbaar na het betreden van de kerk. Aan de muur bevinden zich twee kleine bas-reliëfs die tijdens de rellen zijn vernield.

Alle meubels, sculpturen en schilderijen zijn grotendeels vervaardigd in de barok- en laatbarokstijl. Kerk van St. Walburga beschikt over een rijke collectie sculpturen, veelkleurige houten beeldjes, historische wandtapijten en schilderijen.

Openingstijden:

April-oktober: dinsdag/donderdag/zaterdag: 14:30 - 17:00 uur
Juni-augustus: dagelijks, behalve maandag: 14:30 - 17:00 uur

Kerk van St. Walburga, Oudenaarde

Begijnhof

Begijnhof , Oudenaarde

Net als veel Vlaamse steden heeft ook Oudenaarde een eigen begijnhof. Achter de muren ligt een oase van rust, rijk aan kleine tuintjes vol diverse bloemen en planten. Een plek waar de tijd heeft stilgestaan. Een charmante getuige van de geschiedenis van de begijnencongregatie.

Oorspronkelijk bevond het begijnhof in Oudenaarde zich achter de kerk van St. Walburga. In 1449 ontvingen de begijnen een nieuw huis op hun huidige locatie. Ze wonen hier al eeuwen. De laatste van hen stierf in 1960.

Oorspronkelijk was het begijnhof volledig omgeven door de rivier de Schelde. De enige ingang was via een roodgeschilderde barokke poort met een standbeeld van Sint. Roch, beschermheilige van infectieziekten.

Begijnhof in Oudenaarde bestaat uit ongeveer dertig witgekalkte huizen die rondom binnenplaatsen gegroepeerd zijn. Slechts enkele daarvan dateren uit de 17e eeuw, de rest werd herbouwd in de 19e en 20e eeuw. Tijdens de beeldenstorm van 1566 werd de 16e-eeuwse kapel op het terrein van het begijnhof verwoest. Tegenwoordig staat er een neogotische kapel op die plek.

Begijnhof , Oudenaarde

Begijnhoven werden gebouwd tijdens de kruistochten, toen veel mannen niet terugkeerden van hun expedities. Het was een soort stad binnen een stad. Ze hadden hun eigen bakkerij, brouwerij, verpleegstershuis en kerk. Het begijnhof werd geleid door de zogenaamde Grootmeesteres, die het dagelijks leven van de begijnen organiseerde. Begijnen verdienden vaak de kost met het maken van kant of door les te geven. Ze hadden veel gemeen met nonnen. Net als zij leefden ze in een gesloten gemeenschap en legden ze geloften van gehoorzaamheid af, maar niet van armoede. Ze hebben hun hele leven aan God gewijd, zonder kloostergeloften af te leggen.

Begijnhof , Oudenaarde

Lopend langs de Kastelstraat bereiken we de Schelde, de rivier die Oudenaarde verdeelt. Een prachtig uitzicht ontvouwt zich voor onze ogen. Maagdendale Abbey en de Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Pamela. We steken de Schelde over via een brug, een interessante constructie die met behulp van hydraulische vijzels omhoog wordt gebracht wanneer er schepen passeren. Komend van de brug, sla rechtsaf en u vindt een prachtige trapsgewijze fontein, gebouwd in 1852 ter ere van koningin Louise-Marie van België. De fontein is een kopie van de beroemde cascadefontein op de Place de la Concorde in Parijs. De maker ervan was Charles van der Straeten.

Oudenaarde fontein

Beide gebouwen bevinden zich op de plek van het voormalige stadje Pamele, dat in 1593 bij Oudenaarde werd gevoegd. De rijke heren van Pamela spaarden geen middelen voor de ontwikkeling van de stad. Waarschijnlijk waren zij het die de bouw van de prachtige kerk, gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Pamela, financierden. Dankzij de relatief korte bouwperiode (1234-1265) is de tempel als geheel een prachtig voorbeeld van de Skaldische gotische stijl. Het betreft een variant van de regionale vroeggotische stijl, een kruising tussen de romaanse en gotische stijlen.

Het heeft alle kenmerken van deze stijl. De kerk is volledig opgetrokken uit blauwe kalksteen uit de omgeving van Tournai en heeft een toren boven de kruising van het transept en het schip, kleine ronde zijtorentjes aan de gevel en elementen die kenmerkend zijn voor de gotische stijl, zoals spitsbogen en vensters bestaande uit drie kleinere vensters die met elkaar verbonden zijn door een enkele boog. T Een bronzen plaquette buiten de kloostergang van de kerk vermeldt het bouwjaar van de kerk, 1234, en de naam van de stichter, Arnulf van Binche. Dit werd in de oudheid zeer zelden toegepast.

Tot de belangrijkste monumenten in de kerk behoren de twee graven van de baronnen Pamela, de spectaculaire glas-in-loodramen uit 1930, onder andere van A. Ladon, en het magnifieke hoofdaltaar van zandsteen, waarin beelden van de twaalf apostelen staan.

Bovenop het fijn bewerkte tabernakel staat een indrukwekkend ciborium in de vorm van een spits. Helaas wordt de kerk niet meer gebruikt voor reguliere diensten. Het is alleen van juni tot en met augustus geopend voor bezoekers van 14.00 tot 17.00 uur.

De abdij werd gesticht in 1233. Het was een van de belangrijkste kloosters in het oude Vlaanderen. Het enige gebouw dat uit die periode bewaard is gebleven, is de abdijkerk, gebouwd in de 13e eeuw. De abdij leed zwaar tijdens de bombardementen op de stad door Franse troepen in 1684 en als gevolg van de Franse Revolutie (1789). Destijds werd de abdij verkocht en tot 1960 deden de gebouwen dienst als kazerne. Tegenwoordig huisvest het de stadsarchieven en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.

Oudenaarde

Kerk van Onze Lieve Vrouw van Pamela

Oudenaarde

Naast de kerk van St. Walburga herbergt een aantal interessante gebouwen. De eerste aan de rechterkant heet Huis Cambier . In de 16e eeuw was hier de zetel van het gezag van Oudenaarde gevestigd. Na de Franse Revolutie werd daar een brouwerij gevestigd.
Het meest interessante gebouw is echter het gebouw ernaast. Dit gebouw, dat in de 16e eeuw werd gebouwd, was de woning van Margaretha van Parma. Met een gevel die volledig is opgetrokken uit zandsteen uit Tournai, is het gebouw een uitzonderlijk voorbeeld van de burgerlijke stijl van de Brabantse gotiek. Aan de linkerkant staan Boudewijntoren. IN De toren, waarschijnlijk gebouwd in de 12e eeuw, is het oudste stenen gebouw in Oudenaarde. Het bouwwerk is volledig opgetrokken uit zandsteen uit Tournai en werd vanwege zijn uiterlijk vroeger ten onrechte aangezien voor een deel van de stadsversterkingen.