Hoogstraten
Een stad in Vlaanderen, aan drie zijden omringd door Nederland. Bekend wereldwijd komen de aardbeien vandaan, die worden geteeld door 200 familiebedrijven, en de tomaten, waarvan jaarlijks zo'n 40 miljoen kilogram wordt geoogst.
De stad werd gesticht in 1210 en ontving privileges van de hertog van Brabant, wat bijdroeg aan haar verdere ontwikkeling. In 1381 verscheen de eerste vermelding van het begijnhof en de molens Laermolen en Meerselmolen. . In 1740 werd Hoogstraten een hertogdom. De slag van 1814 maakte een einde aan de periode van Franse bezetting.
In 1944 bliezen terugtrekkende Duitse troepen de Sint-Catharinakerk op. Het werd herbouwd in de jaren 1950-1958. In 1985 kreeg Hoogstraten stadsrechten. In 1988 werd de renovatie van het begijnhof voltooid en werd het opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
De stad werd gesticht in 1210 en ontving privileges van de hertog van Brabant, wat bijdroeg aan haar verdere ontwikkeling. In 1381 verscheen de eerste vermelding van het begijnhof en de molens Laermolen en Meerselmolen. . In 1740 werd Hoogstraten een hertogdom. De slag van 1814 maakte een einde aan de periode van Franse bezetting.
In 1944 bliezen terugtrekkende Duitse troepen de Sint-Catharinakerk op. Het werd herbouwd in de jaren 1950-1958. In 1985 kreeg Hoogstraten stadsrechten. In 1988 werd de renovatie van het begijnhof voltooid en werd het opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Begijnhof in Hoogstraten
Deze bijzondere UNESCO-werelderfgoedlocatie, de thuisbasis van een begijnencongregatie, werd gesticht in 1380. Begijnhof , dat in de 16e eeuw herhaaldelijk door branden werd geteisterd, kende een grote bloeiperiode in de tweede helft van de 17e eeuw. Het aantal begijnen steeg tot 160. De bouw van een drieschepige bakstenen kerk begon toen. Het werk werd in de periode 1680-1687 geregisseerd door Libert Fabri.
In de nis boven de ingang van de kerk staat een beeld van de Heilige Maagd Maria, waarschijnlijk gemaakt in de 15e eeuw. Aan de rechterkant, in de nis van het zuidelijke schip, staat een beeld van Sint-Petrus met sleutels in zijn gekruiste handen. In de nis van het noordelijke schip staat een standbeeld van de heilige Johanna van Valois, de stichteres van de Orde van de Heilige Maagd Maria, die in 1502 werd opgericht. Op de zwart-witte marmeren vloer staan verschillende grafstenen uit de 17e tot en met de 19e eeuw. De meeste houten biechtstoelen dateren uit de 17e eeuw, evenals de preekstoel, die gemaakt is door Theodor Verhaegen. In de kerk bevinden zich ook talrijke schilderijen en sculpturen.
In de nis boven de ingang van de kerk staat een beeld van de Heilige Maagd Maria, waarschijnlijk gemaakt in de 15e eeuw. Aan de rechterkant, in de nis van het zuidelijke schip, staat een beeld van Sint-Petrus met sleutels in zijn gekruiste handen. In de nis van het noordelijke schip staat een standbeeld van de heilige Johanna van Valois, de stichteres van de Orde van de Heilige Maagd Maria, die in 1502 werd opgericht. Op de zwart-witte marmeren vloer staan verschillende grafstenen uit de 17e tot en met de 19e eeuw. De meeste houten biechtstoelen dateren uit de 17e eeuw, evenals de preekstoel, die gemaakt is door Theodor Verhaegen. In de kerk bevinden zich ook talrijke schilderijen en sculpturen.
De non-profitorganisatie Het Convent
Toen de laatste begijn in 1972 het begijnhof van Hoogstraten verliet, begon het langzame verval ervan. Begin jaren negentig richtte een groep bewoners, die deze prachtige plek van volledige vernietiging wilden behoeden, een vereniging op. Ze hadden geen geld, maar wel iets wat veel belangrijker was: enthousiasme. De non-profitorganisatie Het Convent heeft het begijnhof voor 99 jaar in bruikleen gekregen. De restauratiewerkzaamheden begonnen in 1992. Op 2 mei 1999 heropende het prachtige begijnhof van Hoogstraten zijn deuren. Sinds 1998 staat het, samen met twaalf andere Vlaamse begijnhoven, op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Kerk van Sint-Catharina
De tempel werd gebouwd in de laatgotische stijl, tussen 1525 en 1550, door de architect Rombout Keldermans, de belangrijkste bouwer van de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen. Voor zo'n klein stadje heeft de kerk indrukwekkende afmetingen. Dit kwam doordat het ook gebouwd was als begraafplaats voor de eerste graaf en gravin van Hoogstraten, Antonius van Lalaing en Elisabeth van Culemborg. Mensen die zeer invloedrijk waren in het rijk van keizer Karel V. Naast de bouw van de tempel gaven zij ook opdracht tot de bouw van het stadhuis en de renovatie van kasteel Gelmel.
De kerk, 80 meter lang, met een toren die tot 105 meter hoog reikt, wordt vaak de triomf van de bakstenen genoemd. Het is een van de hoogste bakstenen gebouwen ter wereld. In 1944 bliezen terugtrekkende Duitse troepen de kerktoren op. De aanzet tot de reconstructie, die duurde van 1950 tot 1958, werd gegeven door Deken Lauwerys. Als blijk van dankbaarheid hebben de bewoners een monument voor hem opgericht nabij de kerk.
De kerk, 80 meter lang, met een toren die tot 105 meter hoog reikt, wordt vaak de triomf van de bakstenen genoemd. Het is een van de hoogste bakstenen gebouwen ter wereld. In 1944 bliezen terugtrekkende Duitse troepen de kerktoren op. De aanzet tot de reconstructie, die duurde van 1950 tot 1958, werd gegeven door Deken Lauwerys. Als blijk van dankbaarheid hebben de bewoners een monument voor hem opgericht nabij de kerk.
Schatten van de Sint-Catharinakerk
Binnen in de kerk bevinden zich prachtige schatten van religieuze kunst, waaronder 16e-eeuwse glas-in-loodramen, Brusselse wandtapijten, renaissancegraven en indrukwekkende koorbanken. Boven het hoofdaltaar bevinden zich zeven monumentale, veertien meter lange glas-in-loodramen die de zeven heilige sacramenten uitbeelden. De maker ervan was de 16e-eeuwse kunstenaar Anton Evertz. Het bijzondere glas-in-loodraam in het noordelijke zijschip werd in 1535 vervaardigd door Pieter Coecke van Aelst. De laatgotische koorbanken waren versierd met spreekwoorden en moraliserende spreuken.
Op het altaar van het Heilig Bloed bevindt zich een relikwiehouder met een druppel bloed, die wordt meegedragen tijdens de processie van het Heilig Bloed vanuit Hoogstraten. De relikwieën werden in 1652 vanuit het Nederlandse stadje Boxtel hierheen overgebracht. Sindsdien is dit evenement een uiterst belangrijk onderdeel van het culturele erfgoed van de stad geworden. Door de eeuwen heen is de processie een mengeling geworden van christelijke, historische, culturele en folkloristische elementen.
Het mausoleum van de stichters van de Sint-Catharinakerk, gemaakt van albast en marmer. De begrafenis van graaf en gravin Hoogstraten, Antonius van Lalaing en Elizabeth van Culemborg is een juweel in het begrafenishistorisch erfgoed. De graaf wordt hier afgebeeld in vol ornaat, als ridder van de Orde van het Gulden Vlies. Gravin in een hermelijnen cape. De leeuw en de hond die aan hun voeten liggen, symboliseren loyaliteit en moed.
Op het altaar van het Heilig Bloed bevindt zich een relikwiehouder met een druppel bloed, die wordt meegedragen tijdens de processie van het Heilig Bloed vanuit Hoogstraten. De relikwieën werden in 1652 vanuit het Nederlandse stadje Boxtel hierheen overgebracht. Sindsdien is dit evenement een uiterst belangrijk onderdeel van het culturele erfgoed van de stad geworden. Door de eeuwen heen is de processie een mengeling geworden van christelijke, historische, culturele en folkloristische elementen.
Het mausoleum van de stichters van de Sint-Catharinakerk, gemaakt van albast en marmer. De begrafenis van graaf en gravin Hoogstraten, Antonius van Lalaing en Elizabeth van Culemborg is een juweel in het begrafenishistorisch erfgoed. De graaf wordt hier afgebeeld in vol ornaat, als ridder van de Orde van het Gulden Vlies. Gravin in een hermelijnen cape. De leeuw en de hond die aan hun voeten liggen, symboliseren loyaliteit en moed.
